سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
30
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ذيل جايز است آن را نقض كند . احراز مالى كه خوف ضايع شدنش را داشته باشد ، حدثى كه از امساك آن بيمناك است ولو ترسش به جهت سريان نجاست به لباس و آلوده كردن آن باشد كه در تمام موارد مزبور قطع نماز مشروع است بلكه مىتوان گفت در بعضى از موارد قطع واجب مىشود و در برخى مباح ، نظير حفاظت از مال كم كه متوقّف بر شكستن نماز باشد كه در اين جا به لحاظ عدم توجّه ضرر به حال مصلّى قطع واجب نيست بلكه مباح است يا كشتن مارى كه از ايذاء آن بنفس محترمهاى بيمناك نباشد . و سپس مىفرماين : البته قطع در مثل موردى كه قصدش تنها حفظ مال كم باشد مكروه است . و گاهى نيز قطع مستحبّ است مثل شكستن نماز براى درك اذان فراموش شده يا خواندن سوره جمعه و منافقين در ظهر روز جمعه . پس از شرحى كه گذشت مىتوان نتيجه گرفت و گفت شكستن نماز بر طبق احكام خمسه تكليفيّه تقسيم مىشود . 1 - واجب : مانند قطع براى حفظ نفس محترم . 2 - مستحب : مانند قطع براى ادراك اذان منسى و فراموش شده 3 - مباح : مانند قطع براى حفظ مال اندك . 4 - مكروه : مانند قطع براى حفاظت مال كمى كه تلف آن هيچ ضررى به حال وى نداشته باشد . 5 - حرام : مانند قطع بدون وجود جهات مجوّزه . قوله : للنّهى عن ابطال العمل : مقصود آيه ( 33 ) از سوره